NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
9 LIPCA 1984
Śniadanie?
Twoja herbata.
„Dzięki, tato”.
Przepraszam, odpłynąłem. Szykuję się na spotkanie.
Z komputerowcami?
Tak, z Tuckersoftu. Wydają gry Colina Ritmana.
Tego Colina Ritmana?
Pan Thakur chce zobaczyć moje demo Bandersnatcha.
- Bander-co? - Bandersnacha.
Na podstawie książki.
To twojej matki?
Była w jej rzeczach.
- Nie wiem, czy ją czytała. - Nie sądzę.
„Jerome F. Davies”.
Marny z niego pisarz,
skoro ciągle ją kartkujesz.
To paragrafówka.
Sam decydujesz, co zrobi bohater.
- Jak w grze. - Brzmi porywająco.
Może zdecydujesz, co chcesz na śniadanie?
Jak dla mnie są trochę dziecinne, ale będziesz się upierał.
CUKROWE PŁATKI
Wracaj do siebie!
Cholerny pies sąsiadów!
Jazda stąd!
Wykończy nas.
THOMPSON TWINS INTO THE GAP TO SIĘ NAZYWA MUZYKA II
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
Pięknie. Brawo, Satpal.
Skocz po paczkę Bensonów i batona Lion.
Dobry chłopak.
Ty jesteś Steven.
- Stefan. - Przepraszam.
Często to słyszę.
Wybacz młyn, wciąż się urządzamy.
Duże biuro.
Moim planem jest ekspansja.
Wyobraź sobie cały zespół tylko od grafiki,
inny od dźwięku, od rozgrywki.
Będziemy wytwórnią hitów, jak Motown, tylko w grach.
Wiesz to pierwszy.
Najnowszy projekt Colina.
Ritmana?
Tam siedzi.
Grałem we wszystkie jego gry.
Przywitajmy się.
- Nie jest zajęty? - Skądże.
Zaczekaj.
Słuchasz Kajagoogoo?
Chciałbyś.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
W nabijanych jest strychnina, więc to on wychodzi na głupka.
To jest Stefan…
Butler.
Colin.
Grałem we wszystkie twoje gry.
Oprócz tych na Commodore, bo go nie mam.
- Ma świetny układ dźwiękowy. - Tak.
To moja nowość.
URUCHOM
Nazywa się Dainura.
- Jaka płynna animacja sprite’ów. - Napracowałem się.
Cholera.
- Co jest? - Błąd bufora.
Gałki oczne przepełniły pamięć wideo…
Otóż to. Właśnie miałem powiedzieć.
Przejdźmy do interesów.
Stefan ma dla nas demo.
Jasna cholera!
To taki Monster Maze w 3D?
Tylko jeśli ciągle wybierasz.
- Tak naprawdę to przygodówka. - Jak Hobbit?
Tak, ale bez pisania.
Bez pisania?
- Żadnego „weź lampę” i takich tam? - Zgadza się.
Musisz jak najszybciej dokonać wyboru na ekranie.
ODDASZ MI CZEŚĆ?
To Pax, demon z książki.
Dotarliśmy do punktu wyboru.
Wybieramy joystickiem.
Mamy dziesięć sekund.
Oddaj mu cześć.
Nie, to Złodziej Przeznaczenia. Według książki.
Mam ją, ale nigdy jej nie przeczytałem.
Powinieneś. Jerome F. Davies to geniusz.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
- Poza tym. - Przepraszam.
CZCIJ PAXA
POZA ZAKRESEM
Co jest?
- Ta ścieżka jest niegotowa. - Dużo ich będzie?
Tak, jeśli gra ma być wierna książce.
Jak zamierzasz to zrobić?
- Jesteście zainteresowani? - Przecież mówię.
Jest lipiec, więc żeby zdążyć na Gwiazdkę,
musimy nagrać taśmy do listopada.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Tak.
Damy ci biurka, mały zespół tylko dla ciebie.
I Col będzie pod ręką.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych, więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
Tak.
Świetnie!
Zaczniemy od odchudzenia projektu.
Nie wciśniesz takiego tomiska w 48 kilobajtów.
Spójrzcie tylko.
Proszę.
Wszystkiego najlepszego dla mnie.
Przykro mi, zła ścieżka.
Inna świąteczna pozycja to Bandersnatch.
Gracz porusza się w niej między równoległymi światami.
Oparto ją na książce Jerome’a F. Daviesa.
Tak wygląda Bandersnatch, ale czy gra zdobyła twój szacunek?
Niestety nie, Leslie.
Z prostego powodu: jest za krótka.
Kończy się, zanim zdąży się rozkręcić.
To jedna z ich pierwszych gier tworzonych zespołowo
i chyba stąd wynika jej komisyjny charakter.
Zupełnie jakby Tuckersoft liczył na szybki i łatwy zysk.
Powinni spróbować jeszcze raz.
- Twój werdykt? - Zero gwiazdek. Tragedia.
Może w przyszłym tygodniu pokażemy…
Dzieciak się nie zna.
Spróbuję jeszcze raz.
- Stefan… - Spróbuję.
9 LIPCA 1984
Śniadanie?
- Bander-co? - Bandersnatch.
To paragrafówka.
Cholerny pies sąsiadów! Wykończy nas.
Będziemy wytwórnią hitów.
Ritman? Grałem we wszystkie jego gry.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
Znamy się?
Nie.
Teraz pracuję nad tym.
Dainura?
Zgadza się.
URUCHOM
- Cholera. - Co jest?
Błąd bufora.
Sprite’y gałek ocznych przepełniły pamięć wideo.
Skąd wiesz?
- Po prostu wiem. - Jasny gwint. Dobry jest.
Przejdźmy do interesów. Stefan ma dla nas demo.
Wybieramy joystickiem. Mamy dziesięć sekund.
- Nie czcij go, to Złodziej Przeznaczenia. - Czytałeś książkę?
Jerome F. Davies, wizjoner.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
Na tym wszyscy się skupiają.
Które miałeś zakończenie?
- Wszystkie. - Przepraszam.
CZCIJ PAXA
- Co jest? - Ta ścieżka jest niegotowa.
Dużo ich będzie?
Tak, jeśli gra ma być wierna książce.
Miała tyle różnych rzeczywistości.
Wyprzedzała swoje czasy, o ile czas istnieje.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Damy ci biurka,
mały zespół tylko dla ciebie. I Col będzie obok.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
Nie.
To znaczy tak. Chcę wydać u was grę, ale muszę…
Chyba muszę…
napisać ją po swojemu.
Sam. W domu.
W domu? Sam?
Mam to wszystko w głowie
i boję się, że wpływ innych będzie mnie stresował.
Stresował?
Wiem, że zdołam dobrze oddać ducha książki.
Rozwidlenia fabularne, światy równoległe...
- Ale to będzie gra? - Ja to kumam.
Gość jest artystą.
Samotnym rzemieślnikiem, jak ja.
- Tak, ale… - Często powtarzam:
zespół działa przy grach akcji, ale przy twórczych projektach…
potrzeba odrobiny szaleństwa.
Najlepiej jednego umysłu.
Timothy Leary, później omówimy Drzwi percepcji.
To napisał Huxley.
Jak chcesz ją pisać sam, pamiętaj o premierze na Gwiazdkę.
Kod musi być gotowy do 12 września.
- Jasne. - Nie później.
Czego słuchasz?
Żeby poczuć wenę.
Jakiej muzyki?
Thompson Twins.
Łap za długopis.
Rozmrażam mielone.
To jak technologia obcych.
Jak poszło?
Dobrze. Nawet bardzo.
Przyjęli ją.
To świetnie, prawda?
- Gratuluję. - Masz mięso na ręce.
No tak.
Co dalej? Będziesz pisał w ich biurze?
Nie, tutaj.
Sam?
Tak.
Czy…
to najlepszy sposób pracy nad czymś takim?
A czemu nie?
Imponuje grafiką, Robinie,
ale pytanie brzmi: jak się w nią gra?
Rozgrywka jest równie imponująca.
W grach Colina Ritmana to żadna niespodzianka,
jednak nawet jak na jego standardy jest wyśmienita.
Rosnąca trudność sprawia,
że ginie się często i trzeba grać od nowa, ale to mi nie przeszkadza.
Brzmi świetnie. Jaki jest werdykt?
Cztery na pięć gwiazdek, Ritman znów górą.
- Czyli to nie ideał? - Nie ma ideałów.
Więc siedzę tam. Jest też Colin Ritman…
„We własnej osobie”, to twoje słowa.
Właśnie. I pan Thakur zaproponował, żebym tam pracował.
W ich biurze, obok Colina.
A ja…
Sam nie wiem. To było jak dwa…
Dwa?
Dwa szczęścia.
- Odmówiłem. - Odmówiłeś?
Nie całkowicie.
Tylko pracy u nich, pod ich kontrolą.
Nie wiem dlaczego, ale odmówiłem.
Wyjaśniłem, że wolę pracować sam.
Nie wiem, skąd wziął się ten impuls.
Sądzę, że nabierasz pewności siebie. To dobry znak.
I tak zgodzili się na grę.
Gratuluję, Stefanie. To świetnie.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Przepraszam.
Czasem działa mi na nerwy.
Na przykład z tym. Już nic mi nie jest.
Nie wiem, dlaczego muszę przychodzić na te sesje.
Czuję się, jakby mnie… inwigilowano.
Może czujesz się osaczony, bo zbliża się rocznica?
To dla ciebie trudny okres. Nie lekceważ tego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Czasem warto wrócić do wspomnień.
Nawet jeśli wydaje ci się, że już to robiłeś.
Możesz odkryć coś nowego.
Wciąż myślę o tamtym poranku.
Przeżywam go.
Królik. Wszystko przez niego.
To głupia zabawka, którą zrobiła dla mnie mama.
Wszędzie go zabierałem.
Tata uważał mnie za maminsynka.
I co z tego? To zabawka.
Kłócił się o to z mamą.
Powinien już wyrosnąć z lalek.
Wiem, że zabrał Królika i go schował.
Tamtego ranka mama wybierała się z wizytą do dziadków.
Miałem jechać z nią, ale nie mogłem znaleźć Królika.
Nie chciałem iść bez niego.
Chodź już, bo się spóźnimy.
Idziesz czy nie?
Nie!
Chodź, teraz musisz zdążyć na ten o 8.45.
Zatrzymałem ją.
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Stefan, ile miałeś wtedy lat?
Pięć.
Miałeś pięć lat.
Nie mogłeś wiedzieć.
Stefanie.
Nie mogłeś wiedzieć.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
Liczba ofiar rośnie.
Policja ds. transportu otworzyła śledztwo, ale przyczyna wypadku pozostaje nieznana.
Nienawidzę go za to.
Przeszłości nie da się zmienić.
Choćby była bardzo bolesna, nie zmienimy naszych wyborów po fakcie.
Musimy się nauczyć z tym żyć.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń.
Znasz numer.
LISTA PRZEBOJÓW
ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Dziękuję.
ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
SPISEK KONTROLI UMYSŁÓW
LIPIEC
NAUKOWCY URZĘDNICY PAŃSTWOWI
ROZWIDLENIE ŚCIEŻKI
17 LIPCA
3 SIERPNIA
20 SIERPNIA
POPROŚ O RADĘ
ŻÓŁTA ŚCIEŻKA
WALKA? TAK – NIE
PRAWO LEWO
Stefan?
Herbata.
Jadę do pubu na lunch.
- Chcesz się zabrać? - Nie, dzięki.
- Nie jadłeś śniadania. - Tato, nie chcę.
Wszystko gra?
URUCHOM
Martwię się o ciebie, od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Co ty wyprawiasz? To twoja praca!
Wszystko gra?
URUCHOM
Martwię się o ciebie, od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Odpierdol się!
Przepraszam
Ja…
- To przez stres. - Ubieraj się.
Zjemy lunch.
- Muszę dokończyć. - Pojedziemy autem.
Jesteśmy.
To gabinet doktor Haynes.
- Mieliśmy jechać na lunch. - Musisz z nią porozmawiać.
Jesteś pod presją.
Nie śpisz, nie jesz.
Martwię się o ciebie.
Myślę, że zdrowiej jest rozmawiać o swoich wątpliwościach
zamiast dusić je w środku.
Może to przez termin, ale nie mogę się skupić.
Mam realistyczne sny i dziwne myśli.
Na przykład?
- Że nie mam kontroli. - Nad?
Nad niczym, nawet nad najmniejszymi decyzjami.
Co zjeść na śniadanie, jaką muzykę puścić,
czy wydrzeć się na ojca…
Czujesz, że to nie twoje decyzje?
Czuję, jakby podejmował je ktoś inny.
Słyszysz głosy?
Nie, ale coś tam jest.
Nie wiem, jakiś impuls.
Na pewno.
Twoja świadomość własnego stanu
jest pocieszająca.
Ale to brzmi na początek dysocjacji.
Musimy zdusić ją w zarodku,
zanim zaczniesz mieć poważne urojenia.
Ale to jeszcze nie ten etap.
Nie zapominajmy, że zbliża się rocznica śmierci twojej matki,
a jak wiadomo, to twój stresor.
Dlatego uważam,
że powinieneś brać leki jeszcze przez kilka miesięcy.
Zwiększę ci nieco dawkę.
Stefan.
To nie porażka.
Nie jesteś sam. Jesteśmy w tym razem.
Jeden za czterech, czterech…
Za jednego.
Gdyby coś się działo, zadzwoń.
Znasz numer.
POKÓJ NR 3 DR R. HAYNES
Jak poszło?
Dobrze.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Bandersnatch. Warto?
Chciałbym powiedzieć „tak”, ale jest frustrujący.
Zupełnie, jakby twórca poddał się w połowie i włączył autopilota.
Gdyby miał drugą szansę, wolałbym, żeby wybrał inaczej.
Niestety jej nie ma.
Ani my, ani twórca, jeśli to ma sens.
- Twój werdykt? - Dwie i pół gwiazdki.
Rozczarowanie.
O rety. Może za tydzień znajdziemy coś w twoim guście.
Spróbuję jeszcze raz.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
- Dodałeś nową ścieżkę? - Rządowej zmowy.
Alternatywna oś czasu z powieści.
Davies lubił teorie spiskowe.
- Przed czy po sfiksowaniu? - Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Skoro to dodałeś, po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobrze.
Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Masz. Dla ciebie.
DOK. JFD
- Co to? - Nagrałem z telewizji.
Dokument o Jeromie.
Może cię natchnie. Puść sobie do pracy..
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
Cukrowe płatki firmy Quaker.
Powiedz im o miodzie. Miodzio.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i umieścił w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
Idąc tym tokiem myślenia…
Twój los jest przesądzony. Nie zależy od ciebie.
Jesteś marionetką.
Nie masz kontroli.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
DOK. JFD
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę
i jej krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie.
Po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru.
BRAK PAMIĘCI
Idąc tym tokiem myślenia, dojdziesz do wniosku,
że nie ponosisz winy za własne czyny.
Bo nie są twoje.
Nie masz na nie wpływu.
Twój los jest przesądzony. Nie zależy od ciebie.
Dlaczego więc nie zabić?
Może tego chce przeznaczenie?
Jesteś marionetką.
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Stefan?
I co z tego? To zabawka.
Z którą się nie rozstaje.
Ma pięć lat.
Powinien wyrosnąć z lalek.
To nie lalka.
Jeśli zabierze ją do dziadków, twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
FN BEZ DEF
Nie!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
OGLĄDAM CIĘ NA NETFLIKSIE.
Kurwa mać.
PODEJMUJĘ DECYZJE ZA CIEBIE.
Kto… Czym, kurwa, jest Netflix?
Serio, co to znaczy?
TO ROZRYWKOWA PLATFORMA STREAMINGOWA
Z POCZĄTKU XXI WIEKU.
Nie rozumiem, co to znaczy.
To nie ma sensu, możesz jaśniej?
TO TAKA TELEWIZJA, TYLKO ŻE ONLINE.
KONTROLUJĘ JĄ.
Nie rozumiem.
Z kim rozmawiasz?
Nie uwierzysz.
Powiedz mi.
Steruje mną ktoś z przyszłości.
Co?
Steruje mną ktoś z przyszłości.
- Zadzwonić do doktor Haynes? - Poproszę.
Czyli steruje tobą ktoś z Netflixa?
Co to takiego? Planeta?
Nie wiem.
- Jakaś rozrywka z przyszłości. - Jak gra komputerowa?
Nie wiem.
Napisał, że jest z XXI wieku.
Dobrze, rozważmy to logicznie,
żeby ustalić, czy to rzeczywistość, czy urojenie.
- Nie mam urojeń. - Dobrze, przeanalizujmy to.
No dobrze.
A zatem to wszystko dzieje się dla czyjejś rozrywki.
Kogoś, kto tobą steruje?
Dlaczego więc nie jesteś w bardziej rozrywkowej sytuacji?
To znaczy?
Spójrz na siebie.
Siedzisz w zwyczajnym pokoju, w nijakiej części świata,
rozmawiasz ze zwyczajną kobietą.
Rozrywka byłaby z pewnością bardziej interesująca.
Więcej by się działo, zgodzisz się?
Nie chciałbyś nieco więcej akcji,
gdybyś oglądał to w telewizji?
No chodź.
Chodź, maminsynku.
Na co czekasz?
Chodź, wyzywam cię.
Cięcie!
Przepraszam, wszystko gra?
Ja tylko…
Okno.
Okno?
Chciałem przez nie wyskoczyć.
Przecież nie skaczesz.
Nie możesz. Nie otworzysz go.
Twojego skoku nie ma w scenariuszu, widzisz?
Teraz jest scena walki.
Mike?
Stefan.
Może usiądziesz na chwilę?
Możecie wezwać lekarza?
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o…
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman?
- Znamy się? - Co powiesz?
Trzeba odrobiny szaleństwa.
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
- To gabinet dr Haynes. - Musisz z nią porozmawiać.
Jesteś pod presją.
Nie śpisz, nie jesz.
Stefan, wracaj.
Stefan!
Colin!
Cześć.
Jak tam Bandersnatch?
Niedobrze.
Niedobrze. Pogubiłem się.
- Jesteś w dołku. - W czym?
- Walczysz z własną głową. - Dokładnie.
- Masz dzisiaj jakieś plany? - Nie.
Chodź ze mną.
Stefanie, to jest Kitty.
A to Pearl.
Mój mały potomek.
Stefan jest w dołku.
Biedaczek.
Wyciągniesz go?
Klapnij sobie.
Masz.
- Ja nigdy nie… - No dalej.
Przyzwyczaisz się.
Po jednym dla ciebie.
I dla mnie.
Co to?
Pozwoli ci patrzeć szerzej.
- No nie wiem. - Pomoże ci zrozumieć.
Chcesz?
To twój wybór.
Wybór należy do ciebie. Do niczego nie zmuszam.
Tak.
Zrób tak.
I co teraz?
Chwilę poczekamy.
Myślimy, że rzeczywistość jest jedna, ale one rozchodzą się jak korzenie.
Czyny z jednej ścieżki wpływają na inne.
Czas to konstrukt.
Podobno nie da się zmienić przeszłości, ale to możliwe, stąd retrospekcje.
Są zaproszeniem do innych wyborów.
Myślisz, że ty podejmujesz decyzje. To nieprawda.
Kieruje nami duch połączony z naszym światem.
To on podejmuje decyzje.
My jesteśmy tylko pasażerami.
Lustra przemieszczają cię w czasie.
Rząd monitoruje ludzi. Płaci im za udawanie twoich krewnych.
Dodaje ci prochy do żarcia i wszystko filmuje.
Każda gra to wiadomość.
Jak Pac-Man. Wiesz, co oznacza ten skrót?
Program Absolutnej Kontroli.
On ma przejąć absolutną kontrolę. Cała gra to metafora.
Myśli, że ma wolną wolę, ale jest więźniem systemu.
Może tylko konsumować.
Gonią go demony, pewnie urojone.
Nawet gdy wymyka się jedną stroną,
co się dzieje?
Wychodzi z drugiej.
Wydaje się, że to wesoła gra. Przeciwnie, to kurewski koszmar.
Najgorsze, że jest prawdziwy. Żyjemy w nim.
Wszystko to kod.
Skup się, a usłyszysz cyfry.
Kosmiczny schemat dyktuje, dokąd możesz, a dokąd nie możesz iść.
Przekazałem ci wiedzę. Uwolniłem cię.
Rozumiesz?
Może.
Tak jakby.
Pokażę ci. Chodź ze mną.
Jesteśmy na jednej ścieżce.
Teraz. Ty i ja.
To, jak ona się skończy, nie ma znaczenia.
Ważne jest to, jak nasze decyzje po drodze wpłyną na całość.
Wierzysz mi?
Nie wiem.
Udowodnię ci.
Jeden z nas wyskoczy.
Tam.
Zabijesz się.
To bez znaczenia, ponieważ są inne osie czasu.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza.
Próbuje jeszcze raz.
Jeden z nas skoczy.
Który?
Przyjemnie wieje.
To jak?
Który z nas skoczy?
Ja to zrobię.
Podoba mi się to.
CZTERY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
NOWY POCZĄTEK
A więc, Robin. Bandersnatch – warto?
Trudno stwierdzić, bo jak pewnie wiesz,
pierwotny autor gry zginął w wypadku.
- Owszem. - Jednak nie jest to dobra gra.
Ktoś dorobił na szybko zakończenie, które jest nagłe, rażące,
niepotrzebne, okropne, brutalne, niepokojące, dziwne,
przykre, straszne, mroczne, posępne…
Myślę, że zdrowiej jest rozmawiać o swoich wątpliwościach
zamiast dusić je w środku.
Musisz z nią porozmawiać.
Myślę, że zdrowiej jest rozmawiać o swoich wątpliwościach
zamiast dusić je w środku.
Musisz z nią porozmawiać.
Myślę, że zdrowiej jest rozmawiać o swoich wątpliwościach
zamiast dusić je w środku.
Musisz z nią porozmawiać.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza.
Próbuje jeszcze raz.
Jeden z nas skoczy. Który?
Przyjemnie wieje.
To jak? Który z nas skoczy?
Ty to zrób.
Jak chcesz.
Do zobaczenia.
Gdzie Colin?
Jesteśmy.
- Colin skoczył, nie powstrzymałem go. - Stefan…
Może coś ci dolega.
Porozmawiaj z doktor Haynes.
Proszę.
Dobrze.
Na przykład?
Co zjeść, czego posłuchać, czy obgryzać, kurwa, paznokcie…
- Czujesz, że… - To nie ja wybieram.
Już o tym rozmawialiśmy, na pewno.
Powie pani, że to przez śmierć mamy i zwiększy mi dawkę.
I owszem, biorę leki.
Więc wypisz tę jebaną receptę!
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Zniknął.
Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko. Wróci, jak zawsze.
WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
- Stary, dziś mija termin. - Daj mi weekend. Poradzę sobie.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać. Dla inspiracji.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem.
Idąc tym tokiem myślenia, dojdziesz do wniosku,
że nie ponosisz winy za własne czyny.
Bo nie są twoje.
Nie masz na nie wpływu.
Twój los jest przesądzony.
Dlaczego więc nie zabić?
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to? Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak!
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Stefan?
Co robisz?
Nie wiem.
Martwisz mnie.
Nie mam kontroli!
O czym ty mówisz? Stefan!
- Sterują mną! - Przestań.
Musisz się uspokoić. Złap oddech i ochłoń.
Oddychaj przez nos.
Wciągnij powietrze nosem i je wypuść.
Oddychaj głęboko.
Spokojnie.
Odsuń się!
Nie panuję nad sobą.
- Stefanie, proszę. - Tato, odsuń się!
Błagam, nie mam kontroli.
- Stefan. - Nie mam kontroli.
Co mam zrobić?
Dobrze.
- Halo? - Oto nasze cudowne dziecko.
Jak leci?
Słuchaj, Colin nadal zwiedza inny wymiar.
Nie wybawi mnie, a potrzebuję kodu. Mówiłeś „poniedziałek”.
Reklamy wiszą, wynająłem kopiarnię.
Wtopię poważną kasę, jeśli nawalisz.
Potrzebuję gry do wieczora. To możliwe?
Stefan?
Halo? Wyduś to z siebie.
Zanim wyewoluuję.
Będzie gotowa do wieczora?
- Oczywiście. - Dobrze.
Do wieczora, nie później. Strzałeczka.
Gdzie Colin? Gdzie on jest?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Ty jesteś Stefan?
Tak. Poznaliśmy się.
Wcale nie. Wiesz, gdzie jest Colin?
Satpal twierdzi, że widziałeś go jako ostatni.
Jeśli wiesz, gdzie jest, powiedz mi.
Przykro mi, nie wiem. Nic nie wiem.
O niczym.
Jasne.
Jeśli się odezwie,
- niech zadzwoni do Kitty. - Muszę iść.
URUCHOM
Dlatego futurolodzy sądzą,
że w przyszłości będzie można grać wszędzie.
W autobusie, w metrze, po prostu trzymając grę w dłoni.
- Crispinie. - Dziękuję, Leslie.
Wczoraj, po tygodniach kontrowersji i spekulacji
wytwórnia gier Tuckersoft ogłosiła bankructwo.
Co poszło nie tak?
Jeszcze pół roku temu Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
w wyniku załamania nerwowego.
To podało w wątpliwość
słuszność decyzji szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Niech jego ojciec spoczywa w pokoju, ale ja też jestem ofiarą.
Nie zapominajmy o tym.
W tajemnicę wplątany jest jeszcze jeden protegowany Tuckersoftu.
Słynny programista Colin Ritman zaginął bez śladu tuż przed zabójstwem.
W trakcie procesu Butler zaprzeczył, że odpowiada za nagłe zniknięcie Ritmana,
twierdząc, że miał wizję, w której Ritman popełnił samobójstwo.
Dziś drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Co mam zrobić?
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Nie.
Tak, mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Spóźnimy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się! Nie mam kontroli.
- Jesteśmy w tym razem. - Termin mija dziś.
- Daj mi weekend. - Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
Co mam zrobić?
Boże, serio?
Gabinet dr Haynes.
Czy doktor tam jest?
Nie, ma teraz klienta.
Chciałby się pan umówić?
Mogę pana wcisnąć na jutro rano.
Tak.
- Jak się pan nazywa? - Stefan Butler.
Zajęte, kurwa!
Pewnie zdjął słuchawkę z widełek.
- Ja tak robię. - Co ty nie powiesz?
Zapamiętam.
Daj mu spokój.
Pewnie ma napad inspiracji.
No dobra.
Dam mu jeszcze dobę.
URUCHOM
Co u ojca?
Odwiedza siostrę w południowej Francji.
Czyli jesteś zdany na siebie?
Nieźle mi idzie.
Bez niego.
W końcu mam poczucie celu.
Dokonałem przełomu w pracy nad grą.
Wcześniej byłem przyblokowany.
Ale przejrzałem na oczy.
Skończyłeś ją?
Skończyłem i dostarczyłem. Gotowe.
Wcześniej dawałem graczowi zbyt duży wybór,
więc po prostu okroiłem grę.
Teraz gracz ma złudzenie wolnej woli, ale to ja decyduję o zakończeniu.
To szczęśliwe zakończenie?
Tak sądzę.
To wspaniale.
Bandesnatch – tak czy nie?
Tak, tak i jeszcze raz tak. Ma wszystko, co trzeba.
Idealna gra.
Pierwszy taki przypadek. Twoja ocena?
Pięć na pięć gwiazdek, majstersztyk.
Była to recenzja gry Bandersnatch z 1984 roku.
REPORTERKA
Krótko po jej wydaniu odkryto mroczny sekret:
jej autor, Stefan Butler, zabił własnego ojca.
Grę wycofano i wszystkie kopie zniszczono.
Teraz kontrowersje wzbudza programistka,
która chcę odświeżyć grę dla nowego pokolenia.
Mój tata był programistą.
Znalazłam grę Stefana w starej skrzyni,
uruchomiłam ją na emulatorze RetroArch
i uznałam za przełomową.
Wiem, że nowa wersja wzbudzi kontrowersje,
ale koncept wolnej woli jest fascynujący.
Dziś interaktywne narracje są dostępne w telewizorze, na laptopie, telefonie.
Opracowuję wersję na serwisy streamingowe.
Podobno chodzi o Netflixa.
Nie wolno mi komentować plotek.
WIĘZIEŃ PAXA
TAK – NIE
URUCHOM BANDERSNATCH
9 LIPCA 1984
Kurwa!
OCENA ZAAWANSOWANA
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Nie mogłem znaleźć Królika.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
- Powinien wyrosnąć z lalek. - To nie lalka.
Zamierzam coś z tym zrobić.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
ZABAWKA
DRZWI OTWARTE
Stefan?
Co ty tu robisz?
Szukałeś go.
Śmiało.
Weź go.
Odłóż go tam, gdzie jego miejsce.
Idź.
Nie potrzebujesz go.
Poszukamy Królika jutro.
Znalazłem!
Świetnie!
Nie zdążymy na ten o 8.30.
Pojedziemy o 8.45, nie szkodzi.
To co? Idziesz?
Nie żyje.
Nie rozumiem. Po prostu tu siedział.
Rozmawialiśmy. Na chwilę zamknął oczy.
Tylko zamknął oczy.
Przepraszam.
WPROWADŹ HASŁO
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Jesteś w dołku.
Rząd monitoruje ludzi.
Płaci im za udawanie twoich krewnych. Wsypują ci prochy do żarcia.
Wiesz, co znaczy PAC? Program Absolutnej Kontroli.
To kurewski koszmar. Jest prawdziwy i w nim żyjemy.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
DRZWI OTWARTE
IMIĘ: STEFAN NAZWISKO: BUTLER
PROGRAM ABSOLUTNEJ KONTROLI SUBIEKTÓW
POUFNE AKTA PACJENTA
3 LIPCA 1984
S. BUTLER DAWKA 100 ML
Dobrze, a więc zacznijmy od początku.
IMPLEMENTACJA TRAUMY
No chodź, Stefan.
- Później poszukasz Królika. - Nie!
Proszę, chodź ze mną.
Nie!
Miałeś się nie dowiedzieć.
Tato, co to jest?
Przykro mi.
Tato, kim ty jesteś?
Odpowiedz.
Odpowiedz!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to? Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
PROGRAM ABSOLUTNEJ KONTROLI SUBIEKTÓW
Co się stało?
Co z tobą?
Wiem, że mnie kontrolujesz.
Ty i Haynes. Wiem o tym całym programie.
Wiem, że mnie odurzałeś i nagrywałeś.
Wysyłałeś wiadomości na mój komputer.
Stefanie, jesteś chory.
Jedźmy do doktor Haynes, może ona ci pomoże.
Wiem, co mi zrobiłeś.
Wiem.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował,
znasz numer.
- Wiesz to pierwszy. - Łap za długopis.
Skup się, a usłyszysz cyfry.
- Dwa? - Dwa szczęścia.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Pięć.
Miałeś pięć lat.
- Jeden za czterech, czterech… - Za jednego.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował,
znasz numer.
Numer.
Jaki jest numer?
Dwa, nic, pięć.
Czterech za jednego.
Przypomnij sobie.
- Dwa, nic, pięć. - Cztery, jeden.
- Gabinet doktor Haynes. - Czy doktor tam jest?
Wyjechała na ślub siostry.
Wróci jutro. Przekazać wiadomość?
Proszę przekazać, że dzwonił Stefan Butler.
Stefan Butler.
I że wiem o Programie Absolutnej Kontroli.
- Słucham? - Wiem, że mnie monitorują.
I że współpracuje z moim ojcem.
Program Absolutnej Kontroli Subiektów.
Przykro mi, ale nie rozumiem.
Teraz też mnie obserwują?
Powiedz jej, że zabiłem ojca, a ona będzie następna.
- Czy to… - Pierdol się!
Bandersnatch – hit czy kit?
Gra nie jest tak fascynująca
jak makabryczne kulisy jej powstania.
Jak wiesz, Stefan Butler, młody autor gry, załamał się nerwowo i zabił ojca.
To smutne.
Wygląda na to, że kodu nie ukończono,
a Tuckersoft i tak wydał grę.
To nie zbrodnia równa zabójstwu,
ale niesmak pozostaje.
Racja. Twój werdykt?
Dwie i pół na pięć gwiazdek. Co najwyżej ponura ciekawostka.
Nie postarali się.
PŁATKI KELLOGG’S
Wracaj do siebie!
Cholerny pies sąsiadów!
Jazda stąd!
Wykończy nas.
THOMPSON TWINS INTO THE GAP TO SIĘ NAZYWA MUZYKA II
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
Pięknie. Brawo, Satpal.
Skocz po paczkę Bensonów i batona Lion.
Dobry chłopak.
Ty jesteś Steven.
- Stefan. - Przepraszam.
Często to słyszę.
Wybacz młyn, wciąż się urządzamy.
Duże biuro.
Moim planem jest ekspansja.
Wyobraź sobie cały zespół tylko od grafiki,
inny od dźwięku, od rozgrywki.
Będziemy wytwórnią hitów, jak Motown, tylko w grach.
Wiesz to pierwszy.
Najnowszy projekt Colina.
- Ritmana? - Tam siedzi.
- Grałem we wszystkie jego gry. - Przywitajmy się.
- Nie jest zajęty? - Skądże.
Zaczekaj.
Słuchasz Kajagoogoo?
Chciałbyś.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
W nabijanych jest strychnina, więc to on wychodzi na głupka.
To jest Stefan…
Butler.
Colin.
Grałem we wszystkie twoje gry.
Oprócz tych na Commodore, bo go nie mam.
- Ma świetny układ dźwiękowy. - Tak.
To moja nowość.
URUCHOM
Nazywa się Dainura.
- Jaka płynna animacja sprite’ów. - Napracowałem się.
Cholera.
- Co jest? - Błąd bufora.
Gałki oczne przepełniły pamięć wideo…
Otóż to. Właśnie miałem powiedzieć.
Przejdźmy do interesów.
Stefan ma dla nas demo.
Jasna cholera!
To taki Monster Maze w 3D?
Tylko jeśli ciągle wybierasz.
- Tak naprawdę to przygodówka. - Jak Hobbit?
Tak, ale bez pisania.
Bez pisania? Żadnego „weź lampę” i takich tam?
Zgadza się.
Musisz jak najszybciej dokonać wyboru na ekranie.
ODDASZ MI CZEŚĆ?
To Pax, demon z książki.
Dotarliśmy do punktu wyboru.
Wybieramy joystickiem.
Mamy dziesięć sekund.
Oddaj mu cześć.
Nie, to Złodziej Przeznaczenia.
Według książki.
Mam ją, ale nigdy jej nie przeczytałem.
Powinieneś. Jerome F. Davies to geniusz.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
- Poza tym. - Przepraszam.
CZCIJ PAXA
POZA ZAKRESEM
Co jest?
- Ta ścieżka jest niegotowa. - Dużo ich będzie?
Tak, jeśli gra ma być wierna książce.
Jak zamierzasz to zrobić?
- Jesteście zainteresowani? - Przecież mówię.
Jest lipiec, więc żeby zdążyć na Gwiazdkę,
musimy nagrać taśmy do listopada.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Tak.
Damy ci biurka, mały zespół tylko dla ciebie.
I Col będzie pod ręką.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych, więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
9 LIPCA 1984
Śniadanie?
Bander-co?
Bandersnach. To paragrafówka.
Cholerny pies sąsiadów! Wykończy nas.
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
Będziemy wytwórnią hitów.
Colin Ritman? Grałem we wszystkie jego gry.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
Znamy się?
Nie.
Teraz pracuję nad tym.
Dainura?
Zgadza się.
URUCHOM
Cholera.
- Co jest? - Błąd bufora.
Sprite’y gałek ocznych przepełniły pamięć wideo.
Skąd wiesz?
- Po prostu wiem. - Jasny gwint. Dobry jest.
Przejdźmy do interesów. Stefan ma dla nas demo.
Wybieramy joystickiem. Mamy dziesięć sekund.
Nie czcij go, to Złodziej Przeznaczenia.
- Czytałeś książkę? - Jerome F. Davies, wizjoner.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
Na tym wszyscy się skupiają.
Które miałeś zakończenie?
- Wszystkie. - Przepraszam.
CZCIJ PAXA
- Co jest? - Ta ścieżka jest niegotowa.
Dużo ich będzie?
Tak, jeśli gra ma być wierna książce.
Miała tyle różnych rzeczywistości.
Wyprzedzała swoje czasy, o ile czas istnieje.
Dobra, mam propozycję. Napisz ją tutaj.
Tutaj?
Damy ci biurka, mały zespół tylko dla ciebie. I Col będzie obok.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
Nie.
To znaczy tak. Chcę wydać u was grę, ale muszę…
Napisać ją po swojemu.
Sam. W domu.
W domu? Sam?
Mam to wszystko w głowie i boję się, że wpływ innych
będzie mnie stresował.
Stresował?
Wiem, że zdołam dobrze oddać ducha książki.
Rozwidlenia fabularne, światy równoległe...
- Ale to będzie gra? - Ja to kumam.
Gość jest artystą.
Samotnym rzemieślnikiem, jak ja.
- Tak, ale… - Często powtarzam:
zespół działa przy grach akcji, ale przy twórczych projektach…
potrzeba odrobiny szaleństwa.
Najlepiej jednego umysłu.
Timothy Leary, później omówimy Drzwi percepcji.
- To napisał Huxley. - Jak chcesz ją pisać sam,
pamiętaj o premierze na Gwiazdkę.
Kod musi być gotowy do 12 września.
- Jasne. - Nie później.
Czego słuchasz?
Żeby poczuć wenę.
Jakiej muzyki?
Głównie składanek.
Łap za długopis.
Rozmrażam mielone.
To jak technologia obcych.
Jak poszło?
Dobrze. Nawet bardzo.
Przyjęli ją.
To świetnie, prawda?
- Gratuluję. - Masz mięso na ręce.
No tak.
Co dalej? Będziesz pisał w ich biurze?
Nie, tutaj.
- Sam? - Tak.
Czy…
to najlepszy sposób pracy nad czymś takim?
A czemu nie?
Imponuje grafiką, Robinie,
ale pytanie brzmi: jak się w nią gra?
Rozgrywka jest równie imponująca.
W grach Colina Ritmana to żadna niespodzianka,
jednak nawet jak na jego standardy jest wyśmienita.
Rosnąca trudność sprawia,
że ginie się często i trzeba grać od nowa, ale to mi nie przeszkadza.
Brzmi świetnie. Jaki jest werdykt?
Cztery na pięć gwiazdek, Ritman znów górą.
- Czyli to nie ideał? - Nie ma ideałów.
Więc siedzę tam. Jest też Colin Ritman…
„We własnej osobie”, to twoje słowa.
Właśnie.
I pan Thakur zaproponował, żebym tam pracował.
W ich biurze, obok Colina.
A ja…
- Sam nie wiem. To było jak dwa… - Dwa?
Dwa szczęścia.
- Odmówiłem. - Odmówiłeś?
Nie całkowicie.
Tylko pracy u nich, pod ich kontrolą.
Nie wiem dlaczego, ale odmówiłem.
Wyjaśniłem, że wolę pracować sam.
Nie wiem, skąd wziął się ten impuls.
Sądzę, że nabierasz pewności siebie. To dobry znak.
I tak zgodzili się na grę.
Gratuluję, Stefanie. To świetnie.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Przepraszam.
Czasem działa mi na nerwy.
Na przykład z tym. Już nic mi nie jest.
Nie wiem, dlaczego muszę przychodzić na te sesje.
Czuję się, jakby mnie… inwigilowano.
Może czujesz się osaczony, bo zbliża się rocznica?
To dla ciebie trudny okres. Nie lekceważ tego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Czasem warto wrócić do wspomnień.
Nawet jeśli wydaje ci się, że już to robiłeś.
Możesz odkryć coś nowego.
Rząd dodaje ci prochy do żarcia i wszystko filmuje.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Kto wie. Zniknął.
Nie odbiera telefonu.
To w jego stylu. Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko.
Wróci, jak zawsze. Chodź.
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE
WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
Dodałem ścieżkę z rządową zmową. Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać.
DOK. JFD
Co to?
Nagrał to z telewizji, może cię natchnie.
- Wiesz, gdzie jest Colin? - Nie. Przykro mi.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
- Są pyszne! - Płatki Kellogg’s.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i umieścił w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
Lustra przemieszczają cię w czasie.
- I co z tego? To zabawka. - Z którą się nie rozstaje.
Ma pięć lat.
Powinien wyrosnąć z lalek.
- To nie lalka. - Jeśli zabierze ją do dziadków,
twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
FN BEZ DEF
Co powiesz na taką rozrywkę, psychozdziro?
Ale zjebaliśmy ci dzień, co?
Ja i mój kumpel z przyszłości!
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Tak.
Świetnie.
Zaczniemy od odchudzenia projektu.
Nie wciśniesz takiego tomiska w 48 kilobajtów.
Przykro mi, zła ścieżka.
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak zamierzasz to zrobić?
Jesteście zainteresowani?
Przecież mówię.
Jest lipiec, więc żeby zdążyć na Gwiazdkę,
musimy nagrać taśmy do listopada.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Tak.
Damy ci biurka, mały zespół tylko dla ciebie.
I Col będzie pod ręką.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych, więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
- Nie. - Potrzeba odrobiny szaleństwa.
Chcesz porozmawiać o swojej matce?
Wszystko gra?
URUCHOM
Martwię się o ciebie, od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
9 LIPCA 1984
Śniadanie?
Bander-co?
Bandersnach. To paragrafówka.
Cholerny pies sąsiadów! Wykończy nas.
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
Będziemy wytwórnią hitów.
Colin Ritman? Grałem we wszystkie jego gry.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
- Teraz pracuję nad tym. - Dainura.
- Cholera. - Co jest?
Błąd bufora. Sprite’y gałek ocznych przepełniły pamięć wideo.
Ano.
ODDASZ MI CZEŚĆ?
Nie czcij go, to Złodziej Przeznaczenia.
- Czytałeś książkę? - Jerome F. Davies, wizjoner.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
Na tym wszyscy się skupiają.
Przepraszam.
CZCIJ PAXA
- Co jest? - Ta ścieżka jest niegotowa.
Miała tyle różnych rzeczywistości.
Wyprzedzała swoje czasy, o ile czas istnieje.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Damy ci biurka,
mały zespół tylko dla ciebie. I Col będzie obok.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
- Nie. - Potrzeba odrobiny szaleństwa.
Chcesz porozmawiać o swojej matce?
Wszystko gra?
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Odpierdol się!
Ubieraj się. Zjemy lunch.
- To gabinet dr Haynes. - Musisz z nią porozmawiać.
Jesteś pod presją.
Nie śpisz, nie jesz.
Myślę, że zdrowiej jest rozmawiać o swoich wątpliwościach
zamiast dusić je w środku.
Już o tym rozmawialiśmy.
Wypisz mi tę jebaną receptę!
Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
DOK. JFD
Żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
- To gabinet doktor Haynes. - Musisz z nią porozmawiać.
Nie mogę się skupić. Nie mam kontroli.
Stary, termin mija dzisiaj.
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
FN BEZ DEF
Nie!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
PROGRAM ABSOLUTNEJ KONTROLI
- Wiem, że mnie kontrolujesz. - Stefanie, jesteś chory.
Jedźmy do doktor Haynes, może ona ci pomoże.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował,
znasz numer.
- Wiesz to pierwszy. - Łap za długopis.
Skup się, a usłyszysz cyfry.
- Dwa? - Dwa szczęścia.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Pięć.
Miałeś pięć lat.
- Jeden za czterech, czterech… - Za jednego.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował,
znasz numer.
Numer. Jaki jest numer?
Dwa, nic, pięć.
Czterech za jednego.
Przypomnij sobie.
- Dwa. Nic. Pięć. - Cztery, jeden.
Wybrany numer nie istnieje.
Spróbuj ponownie.
Wybrany numer nie…
URUCHOM
Bandersnatch – hit czy kit?
Gra nie jest tak fascynująca
jak makabryczne kulisy jej powstania.
Jak wiesz, Stefan Butler, młody autor gry, załamał się nerwowo i zabił ojca.
To smutne.
Wygląda na to, że kodu nie ukończono,
a Tuckersoft i tak wydał grę.
To nie zbrodnia równa zabójstwu,
ale niesmak pozostaje.
Racja. Twój werdykt?
Dwie i pół na pięć gwiazdek.
Co najwyżej ponura ciekawostka. Nie postarali się.
Wciąż myślę o tamtym poranku.
Przeżywam go.
Królik. Wszystko przez niego.
To głupia zabawka, którą zrobiła dla mnie mama.
Wszędzie go zabierałem.
Tata uważał mnie za maminsynka.
I co z tego? To zabawka.
Kłócił się o to z mamą.
Ma pięć lat. Powinien już wyrosnąć z lalek.
Wiem, że zabrał Królika i go schował.
Tamtego ranka mama wybierała się z wizytą do dziadków.
Miałem jechać z nią, ale nie mogłem znaleźć Królika.
Nie chciałem iść bez niego.
Chodź już, bo się spóźnimy.
Idziesz czy nie?
Nie!
Chodź, teraz musisz zdążyć na ten o 8.45.
Zatrzymałem ją.
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Stefan, ile miałeś wtedy lat?
Pięć.
Miałeś pięć lat..
Nie mogłeś wiedzieć.
Stefanie.
Nie mogłeś wiedzieć.
Według służb ratunkowych
pociąg z 8.45 wykoleił się za stacją Queenstown Road.
Liczba ofiar rośnie.
Policja ds. transportu otworzyła śledztwo, ale przyczyna wypadku pozostaje nieznana.
Nienawidzę go za to.
Przeszłości nie da się zmienić.
Choćby była bardzo bolesna, nie zmienimy naszych wyborów po fakcie.
Musimy się nauczyć z tym żyć.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń.
Znasz numer.
Stefan?
URUCHOM
Wszystko gra?
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Wciąż myślę o tamtym poranku.
Przeżywam go.
Królik. Wszystko przez niego.
To głupia zabawka, którą zrobiła dla mnie mama.
Wszędzie go zabierałem.
Tata uważał mnie za maminsynka.
I co z tego? To zabawka.
Kłócił się o to z mamą.
Ma pięć lat. Powinien już wyrosnąć z lalek.
Wiem, że zabrał Królika i go schował.
Tamtego ranka mama wybierała się z wizytą do dziadków.
Miałem jechać z nią, ale nie mogłem znaleźć Królika.
Nie chciałem iść bez niego.
Chodź już, bo się spóźnimy.
Idziesz czy nie?
Nie!
Chodź, teraz musisz zdążyć na ten o 8.45.
Zatrzymałem ją.
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Stefan, ile miałeś wtedy lat?
Pięć.
Miałeś pięć lat.
Nie mogłeś wiedzieć.
Stefanie.
Nie mogłeś wiedzieć.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
Liczba ofiar rośnie.
Policja ds. transportu otworzyła śledztwo, ale przyczyna wypadku pozostaje nieznana.
Nienawidzę go za to.
Przeszłości nie da się zmienić.
Choćby była bardzo bolesna, nie zmienimy naszych wyborów po fakcie.
Musimy się nauczyć z tym żyć.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń.
Znasz numer.
Wszystko gra?
Stefan?
- Porozmawiaj ze mną. - Odpierdol się!
Ubieraj się.
Zjemy lunch.
Nie.
Niby co to da?
Powtarzanie w kółko tego samego.
Zastanów się.
Naprawdę możesz odkryć coś nowego.
Zapytam jeszcze raz.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Może dowiesz się czegoś nowego o sobie.
Wciąż myślę o tamtym poranku.
Przeżywam go.
Królik. Wszystko przez niego.
To głupia zabawka, którą zrobiła dla mnie mama.
Wszędzie go zabierałem.
Tata uważał mnie za maminsynka.
I co z tego? To zabawka.
Kłócił się o to z mamą.
Ma pięć lat. Powinien już wyrosnąć z lalek.
Wiem, że zabrał Królika i go schował.
Tamtego ranka mama wybierała się z wizytą do dziadków.
Miałem jechać z nią, ale nie mogłem znaleźć Królika.
Nie chciałem iść bez niego.
Chodź już, bo się spóźnimy.
Idziesz czy nie?
Nie!
Chodź, teraz musisz zdążyć na ten o 8.45.
Zatrzymałem ją.
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Stefan, ile miałeś wtedy lat?
Pięć.
Miałeś pięć lat.
Nie mogłeś wiedzieć.
Stefanie.
Nie mogłeś wiedzieć.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
Liczba ofiar rośnie.
Policja ds. transportu otworzyła śledztwo, ale przyczyna wypadku pozostaje nieznana.
Nienawidzę go za to.
Przeszłości nie da się zmienić.
Choćby była bardzo bolesna, nie zmienimy naszych wyborów po fakcie.
Musimy się nauczyć z tym żyć.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń.
Znasz numer.
Stefan?
Wszystko gra?
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Wciąż myślę o tamtym poranku.
Przeżywam go.
Królik. Wszystko przez niego.
To głupia zabawka, którą zrobiła dla mnie mama.
Wszędzie go zabierałem.
Tata uważał mnie za maminsynka.
I co z tego? To zabawka.
Kłócił się o to z mamą.
Ma pięć lat. Powinien już wyrosnąć z lalek.
Wiem, że zabrał Królika i go schował.
Tamtego ranka mama wybierała się z wizytą do dziadków.
Miałem jechać z nią, ale nie mogłem znaleźć Królika.
Nie chciałem iść bez niego.
Chodź już, bo się spóźnimy.
Idziesz czy nie?
Nie!
Chodź, teraz musisz zdążyć na ten o 8.45.
Zatrzymałem ją.
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Stefan, ile miałeś wtedy lat?
Pięć.
Miałeś pięć lat.
Nie mogłeś wiedzieć.
Stefanie.
Nie mogłeś wiedzieć.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
Liczba ofiar rośnie.
Policja ds. transportu otworzyła śledztwo, ale przyczyna wypadku pozostaje nieznana.
Nienawidzę go za to.
Przeszłości nie da się zmienić.
Choćby była bardzo bolesna, nie zmienimy naszych wyborów po fakcie.
Musimy się nauczyć z tym żyć.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował, zadzwoń.
Znasz numer.
Wszystko gra?
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
Zjemy lunch.
- To gabinet dr Haynes. - Musisz z nią porozmawiać.
Jesteś pod presją. Nie śpisz, nie jesz.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
- Dodałeś nową ścieżkę? - Rządowej zmowy.
Alternatywna oś czasu z powieści.
Davies lubił teorie spiskowe.
- Przed czy po sfiksowaniu? - Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Skoro to dodałeś, po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobrze.
Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Masz. Dla ciebie.
Co to?
Nagrałem z telewizji. Dokument o Jeromie.
Może cię natchnie. Puść sobie do pracy.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
- Są pyszne! - Płatki Kellogg’s.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i umieścił w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.…
- Była, ale… - Ale co?
- Dodałeś nową ścieżkę? - Rządowej zmowy.
Alternatywna oś czasu z powieści.
Davies lubił teorie spiskowe.
- Przed czy po sfiksowaniu? - Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Skoro to dodałeś, po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobrze.
Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Masz. Dla ciebie.
Co to?
Nagrałem z telewizji. Dokument o Jeromie.
Może cię natchnie. Puść sobie do pracy.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
- Są pyszne! - Płatki Kellogg’s.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i zawarł w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
- Dodałeś nową ścieżkę? - Rządowej zmowy.
Alternatywna oś czasu z powieści.
Davies lubił teorie spiskowe.
- Przed czy po sfiksowaniu? - Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Skoro to dodałeś, po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobrze.
Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Masz. Dla ciebie.
Co to?
Nagrałem z telewizji. Dokument o Jeromie.
Może cię natchnie. Puść sobie do pracy.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
Cukrowe płatki firmy Quaker.
Powiedz im o miodzie. Miodzio.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i zawarł w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Kto wie. Zniknął.
Nie odbiera telefonu.
To w jego stylu. Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko.
Wróci, jak zawsze. Chodź.
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE
WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
Dodałem ścieżkę z rządową zmową. Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobrze. Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać.
DOK. JFD
Co to?
Nagrał to z telewizji, może cię natchnie.
- Wiesz, gdzie jest Colin? - Nie. Przykro mi.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
- Są pyszne! - Płatki Kellogg’s.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i zawarł w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Kto wie. Zniknął.
Nie odbiera telefonu.
To w jego stylu. Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko.
Wróci, jak zawsze. Chodź.
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE
WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
Dodałem ścieżkę z rządową zmową. Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobra. Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać.
DOK. JFD
Co to?
Nagrał to z telewizji, może cię natchnie.
- Wiesz, gdzie jest Colin? - Nie. Przykro mi.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
Cukrowe płatki firmy Quaker.
Powiedz im o miodzie. Miodzio.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i zawarł w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
12 WRZEŚNIA
TERMIN ZLECENIA
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Kto wie. Zniknął.
Nie odbiera telefonu.
To w jego stylu. Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko.
Wróci, jak zawsze. Chodź.
Nieźle. Dobrze, że podwoiłem wydatki na reklamę.
AGENT ZERKA NA CIEBIE
WYCOFAJ SIĘ – ZABIJ GO
To nie…
Stary, dziś mija termin. Miała być stabilna.
- Była, ale… - Ale co?
Dodałem ścieżkę z rządową zmową. Myślałem, że wszystko dopiąłem.
Po prostu to usuń.
- Nie, to ważne. - Stary.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Gra jest dość skomplikowana. - Tylko weekend.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
Dobra. Lecę na spotkanie z ludźmi z John Menzies.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać.
DOK. JFD
Co to?
Nagrał to z telewizji, może cię natchnie.
- Wiesz, gdzie jest Colin? - Nie. Przykro mi.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
DOK. JFD ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Nocny seans?
DOK. JFD
Cukrowe płatki firmy Quaker.
Powiedz im o miodzie. Miodzio.
OKO UMYSŁU JEROME F. DAVIES
Pod koniec życia
Davies codziennie zażywał halucynogeny,
co w połączeniu z próbami
ukończenia licznych złożonych narracji Bandersnatcha
okazało się dla niego zgubne.
Wpadł w obsesję na punkcie dziwnej symboliki
i granic własnej wolnej woli.
W notatkach nieustannie szkicował glif
stanowiący symbol wielorakich losów, rozdwajających się rzeczywistości.
Był to początek jego załamania nerwowego.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne
na żądanie demona o imieniu Pax.
Lwiej postaci, którą rzekomo ujrzał w wizji
i zawarł w swojej książce.
Właśnie dlatego ją zabił.
Odciął jej głowę,
a krwią namazał glif na ścianach.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
FN BEZ DEF
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
FN BEZ DEF
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Lustra przemieszczają cię w czasie.
- I co z tego? To zabawka. - Z którą się nie rozstaje.
Ma pięć lat.
Powinien wyrosnąć z lalek.
- To nie lalka. - Jeśli zabierze ją do dziadków,
twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Lustra przemieszczają cię w czasie.
- I co z tego? To zabawka. - Z którą się nie rozstaje.
Ma pięć lat.
Powinien wyrosnąć z lalek.
- To nie lalka. - Jeśli zabierze ją do dziadków,
twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Może czujesz się osaczony, bo zbliża się rocznica?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Może czujesz się osaczony, bo zbliża się rocznica?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Stefan?
- I co z tego? To zabawka. - Z którą się nie rozstaje.
- Ma pięć lat. - Powinien wyrosnąć z lalek.
- To nie lalka. - Jeśli zabierze ją do dziadków,
twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Stefan?
Co robisz?
Nie mam kontroli.
- Nie mam kontroli. - O czym ty mówisz? Stefan!
Przestań.
Musisz się uspokoić.
Stefan.
DAINURA
AGENT ZERKA NA CIEBIE
Stary, dziś mija termin.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
- Poniedziałek rano? - Jasne.
- Przewiń do następnej sceny. - Co?
Do kurwy nędzy, sam to zrobię.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem.
Idąc tym tokiem myślenia, dojdziesz do wniosku,
że nie ponosisz winy za własne czyny.
Bo nie są twoje.
Nie masz na nie wpływu.
Twój los jest przesądzony.
Dlaczego więc nie zabić?
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Może czujesz się osaczony, bo zbliża się rocznica?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
FN BEZ DEF
Nie!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Stefan.
- I co z tego? To zabawka. - Z którą się nie rozstaje.
- Ma pięć lat. - Powinien już wyrosnąć z lalek.
- To nie lalka. - Jeśli zabierze ją do dziadków,
twój ojciec zrobi mi kazanie o wychowaniu.
Boże!
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
DAINURA
Nie nadążamy z powielaniem. Wszyscy chcą mieć grę Ritmana.
- Gdzie on jest? - Zniknął.
Pewnie spieprzył do Amsterdamu po zielsko. Wróci, jak zawsze.
AGENT ZERKA NA CIEBIE
- Stary, dziś mija termin. - Daj mi weekend. Poradzę sobie.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Wiem.
Colin kazał ci to dać. Dla inspiracji.
DOK. JDF
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem,
ponieważ żona dosypuje mu środki psychoaktywne.
Po zatrzymaniu powiedział policji,
że żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru.
Powiedziałem „nie”.
W porządku.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował…
Zadzwoń.
Znasz numer.
Stefan?
Wszystko gra?
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Powiedziałem „nie”.
W porządku.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował…
Zadzwoń.
Znasz numer.
Stefan?
Wszystko gra?
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Powiedziałem „nie”.
W porządku.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował…
Zadzwoń.
Znasz numer.
Wszystko gra?
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
Zjemy lunch.
Powiedziałem „nie”.
W porządku.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował…
Zadzwoń.
Znasz numer.
Wszystko gra?
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
Zjemy lunch.
Powiedziałem „nie”.
W porządku.
Pamiętaj, gdybyś mnie potrzebował…
Zadzwoń.
Znasz numer.
KOMPUTERY
LISTA PRZEBOJÓW
ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
Cześć.
ŻYWOTY JEROME’A F. DAVIESA
SPISEK KONTROLI UMYSŁÓW
LIPIEC
NAUKOWCY URZĘDNICY PAŃSTWOWI
ROZWIDLENIE ŚCIEŻKI
17 LIPCA
3 SIERPNIA
20 SIERPNIA
POPROŚ O RADĘ
ŻÓŁTA ŚCIEŻKA
WALKA?
PRAWO LEWO
Stefan?
Herbata.
Jadę do pubu na lunch.
Chcesz się zabrać?
Nie, dzięki.
Nie jadłeś śniadania.
Tato, nie chcę.
Wszystko gra?
Martwię się o ciebie, od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
WPROWADŹ HASŁO
DRZWI OTWARTE
IMIĘ: STEFAN NAZWISKO: BUTLER
PROGRAM ABSOLUTNEJ KONTROLI SUBIEKTÓW
POUFNE AKTA PACJENTA
3 LIPCA 1984
S. BUTLER DAWKA 100 ML
Dobrze, a więc zacznijmy od początku.
IMPLEMENTACJA TRAUMY
No chodź, Stefan.
- Później poszukasz Królika. - Nie!
Proszę, chodź ze mną.
Nie!
Miałeś się nie dowiedzieć.
Tato, co to jest?
Przykro mi.
Tato, kim ty jesteś?
Odpowiedz.
Odpowiedz!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
WPROWADŹ HASŁO
BŁĘDNE HASŁO
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Nie!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
WPROWADŹ HASŁO
DRZWI OTWARTE
IMIĘ: STEFAN NAZWISKO: BUTLER
PROGRAM ABSOLUTNEJ KONTROLI SUBIEKTÓW
POUFNE AKTA PACJENTA
3 LIPCA 1984
S. BUTLER DAWKA 100 ML
Dobrze, a więc zacznijmy od początku.
IMPLEMENTACJA TRAUMY
No chodź, Stefan.
- Później poszukasz Królika. - Nie!
Proszę, chodź ze mną.
Nie!
Miałeś się nie dowiedzieć.
Tato, co to jest?
Przykro mi.
Tato, kim ty jesteś?
Odpowiedz.
Odpowiedz!
FN BEZ DEF
Już o tym rozmawialiśmy, na pewno. Wypisz tę jebaną receptę!
Rząd dodaje ci prochy do żarcia i wszystko filmuje.
DAINURA
- Poniedziałek rano? - Jasne.
- Przewiń do następnej sceny. - Co?
Do kurwy nędzy, sam to zrobię.
Żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Cokolwiek zrobimy w tym życiu,
w innym dokonujemy całkowicie przeciwnego wyboru,
co sprawia, że wolna wola nie ma znaczenia.
To tylko iluzja.
Już o tym rozmawialiśmy, na pewno. Wypisz tę jebaną receptę!
Stary, termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend. Poradzę sobie.
Nie zjeb tego. Wiele od tego zależy.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem.
Idąc tym tokiem myślenia,
nie ponosisz winy za własne czyny.
Bo nie są twoje.
Nie masz na nie wpływu. Twój los jest przesądzony.
Dlaczego więc nie zabić?
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
Stefan.
Jesteś w dołku.
Chodź ze mną.
Stefanie, to jest Kitty.
A to Pearl. Mój mały potomek.
Po jednym dla ciebie i dla mnie.
Każda gra to wiadomość. Jak Pac-Man. Wiesz, co znaczy ten skrót?
Program Absolutnej Kontroli.
To nie wesoła gra, tylko kurewski koszmar.
Przekazałem ci wiedzę. Uwolniłem cię.
Jeden z nas wyskoczy.
Który?
Przyjemnie wieje.
To jak?
Który z nas skoczy?
9 LIPCA 1984
Śniadanie?
- Bander-co? - Bandersnatch. To paragrafówka.
Cholerny pies sąsiadów!
Wykończy nas.
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
- Będziemy wytwórnią hitów. - Colin Ritman?
Grałem we wszystkie jego gry.
Co za gość, w rok zarobił na lamborghini,
a dalej pali skręty.
Znamy się.
- Nie. -Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy.
Miałem rację.
- Teraz pracuję nad tym. - Dainura.
Cholera.
- Co jest? - Błąd bufora.
Sprite’y gałek ocznych przepełniły pamięć wideo.
Ano.
Nie czcij go, to Złodziej Przeznaczenia.
- Czytałeś książkę? - Jerome F. Davies, wizjoner.
A nie świr, który uciął głowę żonie?
Na tym wszyscy się skupiają.
Przepraszam.
CZCIJ PAXA
- Co jest? - Ta ścieżka jest niegotowa.
Miała tyle różnych rzeczywistości.
Wyprzedzała swoje czasy,
o ile czas istnieje.
Dobra, mam propozycję.
Napisz ją tutaj.
- Tutaj? - Damy ci biurka,
mały zespół tylko dla ciebie. I Col będzie obok.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Jak brzmi twoja odpowiedź?
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Kto mi to robi?
Wiem, że ktoś tam jest.
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Boże, serio?
Gabinet dr Haynes.
Czy doktor tam jest?
Nie, ma teraz klienta.
Chciałby się pan umówić?
- Tak. - Jak się pan nazywa?
Stefan Butler.
Gdzie Colin?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Co u ojca?
Odwiedza siostrę w południowej Francji.
Czyli jesteś zdany na siebie?
Nieźle mi idzie.
Bez niego.
W końcu mam poczucie celu.
Dokonałem przełomu w pracy nad grą.
Wcześniej byłem przyblokowany.
Ale przejrzałem na oczy.
Skończyłeś ją?
Skończyłem i dostarczyłem. Gotowe.
Wcześniej dawałem graczowi zbyt duży wybór,
więc po prostu okroiłem grę.
Teraz gracz ma złudzenie wolnej woli, ale to ja decyduję o zakończeniu.
To szczęśliwe zakończenie?
Tak sądzę.
To wspaniale.
Boże, serio?
Gabinet dr Haynes.
Czy doktor tam jest?
Nie, ma teraz klienta.
Chciałby się pan umówić? Mogę pana wcisnąć na jutro rano.
- Tak. - Jak się pan nazywa?
Stefan Butler.
Gdzie Colin?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Co u ojca?
Odwiedza siostrę w południowej Francji.
Czyli jesteś zdany na siebie?
Nieźle mi idzie.
Bez niego.
W końcu mam poczucie celu.
Dokonałem przełomu w pracy nad grą.
Wcześniej byłem przyblokowany.
Ale przejrzałem na oczy.
Skończyłeś ją?
Skończyłem i dostarczyłem. Gotowe.
Wcześniej dawałem graczowi zbyt duży wybór,
więc po prostu okroiłem grę.
Teraz gracz ma złudzenie wolnej woli, ale to ja decyduję o zakończeniu.
To szczęśliwe zakończenie?
Tak sądzę.
To wspaniale.
Boże, serio?
Gabinet dr Haynes.
- Czy doktor tam jest? - Nie, ma teraz klienta.
Chciałby się pan umówić? Mogę pana wcisnąć na jutro rano.
- Tak. - Jak się pan nazywa?
Stefan Butler.
Zajęte, kurwa!
Pewnie zdjął słuchawkę z widełek.
- Ja tak robię. - Co ty nie powiesz?
Zapamiętam.
Daj mu spokój.
Pewnie ma napad inspiracji.
No dobra.
Dam mu jeszcze dobę.
URUCHOM
Co u ojca?
Odwiedza siostrę w południowej Francji.
Czyli jesteś zdany na siebie?
Nieźle mi idzie.
Bez niego.
W końcu mam poczucie celu.
Dokonałem przełomu w pracy nad grą.
Wcześniej byłem przyblokowany.
Ale przejrzałem na oczy.
Skończyłeś ją?
Skończyłem i dostarczyłem. Gotowe.
Wcześniej dawałem graczowi zbyt duży wybór,
więc po prostu okroiłem grę.
Teraz gracz ma złudzenie wolnej woli, ale to ja decyduję o zakończeniu.
To szczęśliwe zakończenie?
Tak sądzę.
To świetnie.
Dobrze.
- Halo? - Oto nasze cudowne dziecko.
Jak leci?
„Jak leci?”
Dodzwoniłem się do papugi?
Pobudka! Bandersnatch, gra, którą nam obiecałeś.
Powiedziałeś „poniedziałek”.
Potrzebuję kodu. Reklamy wiszą, wynająłem kopiarnię.
Wtopię poważną kasę, jeśli nawalisz.
Potrzebuję jej do wieczora. To możliwe?
Stefan? Halo!
Wyduś to z siebie, zanim wyewoluuję.
Będzie gotowa do wieczora?
- Oczywiście. - Dobrze.
Do wieczora, nie później. Strzałeczka.
Nie pospieszaj go. Musi rozważyć wszystkie możliwości.
Ma ją dostarczyć do wieczora.
To dobrze.
Chrzani. Skocz sprawdzić, co jest grane, pomóż mu.
Ruchy. I zabieraj nogi ze stołu.
To nie komuna, tylko miejsce pracy.
Dobrze.
Do końca dnia.
Nie pospieszaj go. Musi rozważyć wszystkie możliwości.
Ma ją dostarczyć do wieczora.
To dobrze.
Chrzani. Skocz sprawdzić, co jest grane, pomóż mu.
Ruchy. I zabieraj nogi ze stołu.
To nie komuna, tylko miejsce pracy.
Dobrze.
Do końca dnia.
Gdzie Colin?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Dobrze.
Chujek się rozłączył!
Próbuje pracować.
Sranie w banię.
Nie pomagasz.
Nikt nie będzie mnie olewał.
Dobrze.
Kurwa mać!
Gdzie Colin?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Nie.
Nie?
To masz pecha!
Podpisałeś umowę, więc nie cwaniakuj.
Zepnij poślady.
Masz czas do wieczora!
Sayonara!
Gdzie Colin?
Gdzie on jest?
- Mogę pomóc? - Dziewczyna Col…
Kitty, znamy się.
Miałaś niebieskie włosy. Zajmę się tym.
- Gdzie Colin? - Ty mi powiedz.
Zniknął.
Tyle wiem, to nie pierwszy raz.
To co innego. Kiedy ostatnio go widziałeś?
Gdy dał mi taśmę dla Stefana.
- Kto to? - Nie mieszajmy go w to, pracuje.
Kim jest Stefan?
Potrzebujesz pomocy.
Dalej, prowadź.
- Dokąd? - Do Bandersnatcha.
Gdzie twoja pieczara, tam?
O kurwa.
Dałeś nura w ciemną norę.
Na samo dno.
Zabiłem tatę.
Jasne.
Wypuścisz mnie czy zabijesz?
Wybór należy do ciebie.
Zakładając, że go masz.
Pewnie jesteś zawiedziony swoją decyzją,
ale doceniam ją.
Nawet lubię to życie.
Do zobaczenia w innym.
W ten sposób dzisiejsze modele szkieletowe
mogą wzbogacić hollywoodzką rozrywkę przyszłości.
Crispinie?
Dziękuję, Leslie.
Wczoraj, po tygodniach kontrowersji i spekulacji
wytwórnia gier Tuckersoft ogłosiła przejście pod zarząd komisaryczny.
Co poszło nie tak?
Jeszcze pół roku temu Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
w wyniku załamania nerwowego.
To podało w wątpliwość słuszność decyzji
szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Niech jego ojciec spoczywa w pokoju, ale ja też jestem ofiarą.
Nie zapominajmy o tym.
Inny protegowany Tuckersoftu, słynny programista Colin Ritman,
uważa, że z obłędu Butlera płynie ważna lekcja.
Co byś powiedział Stefanowi, gdybyś mógł?
Spróbuj ponownie.
Jest w więzieniu.
Tylko w tym życiu.
Niedługo po wywiadzie Ritman został zatrzymany
za posiadanie nielegalnych substancji.
Drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Dobrze wyglądasz.
Nie.
- Pokaż, co zrobiłeś. - Nic.
Nic nie zrobiłeś?
To co mam wydać? Pierda na taśmie?
Wesołych Świąt!
A, gra.
Ją zrobiłem.
Masz coś z deklem?
Jasny gwint. Od początku byłeś dziwny,
ale myślałem, że artyści tak mają. Colin też…
I dlatego możliwe, że pewnego dnia będziemy grać przeciwko sobie
za pomocą komputera i telefonu.
Crispinie?
Dziękuję, Leslie.
Pół roku temu wstrząsnęła nami wieść
o zabójstwie Mohana Thakura, założyciela Tuckersoftu.
Jego morderca trafił już za kratki.
Co poszło nie tak?
W październiku zeszłego roku Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
i szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Inny protegowany Tuckersoftu, słynny programista Colin Ritman,
uważa, że z obłędu Butlera płynie ważna lekcja.
Co byś powiedział Stefanowi, gdybyś mógł?
Że…
gdyby zaczął od nowa, powinien dokonać innych wyborów.
Ale nie może zacząć od nowa.
Weź, stary.
Odważ się marzyć.
Niedługo po wywiadzie Ritman został zatrzymany
za posiadanie nielegalnych substancji.
Drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Dobrze wyglądasz.
Nie.
- Pokaż, co zrobiłeś. - Nic.
Nic nie zrobiłeś?
To co mam wydać? Pierda na taśmie?
Wesołych Świąt!
A, gra.
Ją zrobiłem.
Masz coś z deklem?
Jasny gwint. Od początku byłeś dziwny,
ale myślałem, że artyści tak mają. Colin też…
I dlatego możliwe, że pewnego dnia będziemy grać przeciwko sobie
za pomocą komputera i telefonu.
Crispinie?
Dziękuję, Leslie.
Pół roku temu wstrząsnęła nami wieść
o zabójstwie Mohana Thakura, założyciela Tuckersoftu.
Jego morderca trafił już za kratki.
Co poszło nie tak?
W październiku zeszłego roku Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
i szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Inny protegowany Tuckersoftu, słynny programista Colin Ritman,
uważa, że z obłędu Butlera płynie ważna lekcja.
Co byś powiedział Stefanowi, gdybyś mógł?
Że…
gdyby zaczął od nowa, powinien dokonać innych wyborów.
Ale nie może zacząć od nowa.
Weź, stary.
Odważ się marzyć.
Niedługo po wywiadzie Ritman został zatrzymany
za posiadanie nielegalnych substancji.
Drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Nie mogłem znaleźć Królika.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Lustra przemieszczają cię w czasie.
- Powinien wyrosnąć z lalek. - To nie lalka.
Wybacz, ale zamierzam coś z tym zrobić.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Ty jesteś Stefan?
Tak.
Poznaliśmy się.
Wcale nie. Wiesz, gdzie jest Colin?
Nie.
Satpal twierdzi, że widziałeś go jako ostatni.
Jeśli wiesz, gdzie jest, powiedz mi.
On skoczył.
Skoczył?
Gdzie? Co?
Z balkonu. W waszym mieszkaniu i…
Wyskoczył i spadł…
Byłaś tam.
Byłaś tam, wszystko widziałaś.
Co ty gadasz?
Nie byłem pewien, czy to było prawdziwe.
Brałeś coś?
Nie.
Wyrzuciłem pigułki. Nie wiem czemu.
Jasne.
Jeśli się odezwie,
- niech zadzwoni do Kitty. - Muszę iść.
URUCHOM
Dlatego futurolodzy sądzą,
że w przyszłości będzie można grać wszędzie.
W autobusie, w metrze, po prostu trzymając grę w dłoni.
Crispinie.
Dziękuję, Leslie.
Wczoraj, po tygodniach kontrowersji i spekulacji
wytwórnia gier Tuckersoft ogłosiła bankructwo.
Co poszło nie tak?
Jeszcze pół roku temu Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
w wyniku załamania nerwowego.
To podało w wątpliwość słuszność decyzji
szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Niech jego ojciec spoczywa w pokoju,
ale ja też jestem ofiarą.
Nie zapominajmy o tym.
W tajemnicę wplątany jest jeszcze jeden protegowany Tuckersoftu.
Słynny programista Colin Ritman zaginął bez śladu tuż przed zabójstwem.
W trakcie procesu Butler zaprzeczył, że odpowiada za nagłe zniknięcie Ritmana,
twierdząc, że miał wizję, w której Ritman popełnił samobójstwo.
Dziś drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Potrzebujesz pomocy.
Dalej, prowadź.
- Dokąd? - Do Bandersnatcha.
Gdzie twoja pieczara, tam?
O kurwa.
Dałeś nura w ciemną norę.
Na samo dno.
Zabiłem tatę.
Jasne.
Wypuścisz mnie czy zabijesz?
Wybór należy do ciebie.
Zakładając, że go masz.
Przykro mi.
Dobra, nie ma sensu się kłócić.
Tym nie, będzie boleć.
Masz coś tępego?
Najpierw mnie ogłusz.
Humanitarnie.
Spróbuj tym.
Do zobaczenia w innym życiu.
Śmiało, w głowę.
Doprawdy fascynujące.
Ale minie wiele lat, nim wirtualna rzeczywistość
zastąpi prawdziwą.
- Crispinie? - Dziękuję, Leslie.
Pół roku temu wstrząsnęła nami wieść o zabójstwie
słynnego programisty Colina Ritmana,
twórcy Metl Hedd, Dainura i wielu innych gier.
Jego morderca trafił już za kratki,
ale czy zbrodni można było zapobiec?
W październiku zeszłego roku Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
i swojego idola, Colina Ritmana.
To podało w wątpliwość słuszność decyzji
szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Wiem, że Colin nie żyje,
ale niemal mu zazdroszczę.
Nie musi się męczyć z tym całym…
Dziś drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Doprawdy fascynujące.
Ale minie wiele lat, nim wirtualna rzeczywistość
zastąpi prawdziwą.
- Crispinie? - Dziękuję, Leslie.
Pół roku temu wstrząsnęła nami wieść o zabójstwie
słynnego programisty Colina Ritmana,
twórcy Metl Hedd, Dainura i wielu innych gier.
Jego morderca trafił już za kratki,
ale czy zbrodni można było zapobiec?
W październiku zeszłego roku Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
i swojego idola, Colina Ritmana.
To podało w wątpliwość słuszność decyzji
szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Wiem, że Colin nie żyje,
ale niemal mu zazdroszczę.
Nie musi się męczyć z tym całym…
Dziś drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Spasuję, ale dzięki.
Pomyślałem, że dam ci wybór.
Pamiętaj o herbacie.
Dzięki.
Co ty zrobiłeś?
Wybrałem za ciebie.
Pasuje ci to?
Tak.
Myślimy, że rzeczywistość jest jedna, a one rozchodzą się jak korzenie.
Czyny z jednej ścieżki wpływają na inne.
Czas to konstrukt.
Podobno nie da się zmienić przeszłości, ale to możliwe, stąd retrospekcje.
Są zaproszeniem do innych wyborów.
Myślisz, że ty podejmujesz decyzje. To nieprawda.
Kieruje nami duch połączony z naszym światem.
To on podejmuje decyzje. My jesteśmy tylko pasażerami.
Lustra przemieszczają cię w czasie.
Rząd monitoruje ludzi. Płaci im za udawanie twoich krewnych.
Dodaje ci prochy do żarcia i wszystko filmuje.
Każda gra to wiadomość.
Jak Pac-Man. Wiesz, co znaczy ten skrót?
Program Absolutnej Kontroli.
On ma przejąć absolutną kontrolę. Cała gra to metafora.
Myśli, że ma wolną wolę, ale jest więźniem systemu.
Może tylko konsumować.
Gonią go demony, pewnie urojone.
Nawet gdy wymyka się jedną stroną,
co się dzieje?
Wychodzi z drugiej.
Wydaje się, że to wesoła gra. Przeciwnie, to kurewski koszmar.
Najgorsze, że jest prawdziwy. Żyjemy w nim.
Wszystko to kod.
Skup się, a usłyszysz cyfry.
Kosmiczny schemat dyktuje, dokąd możesz, a dokąd nie możesz iść.
Przekazałem ci wiedzę. Uwolniłem cię.
Rozumiesz?
Może.
Tak jakby.
Pokażę ci.
Chodź ze mną.
Jesteśmy na jednej ścieżce.
Teraz. Ty i ja.
To, jak ona się skończy, nie ma znaczenia.
Ważne jest to, jak nasze decyzje po drodze wpłyną na całość.
Wierzysz mi?
Nie wiem.
Udowodnię ci.
Jeden z nas wyskoczy.
Tam.
Zabijesz się.
To bez znaczenia, ponieważ są inne osie czasu.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza.
Próbuje jeszcze raz.
Jeden z nas skoczy.
Który?
Przyjemnie wieje.
To jak?
Który z nas skoczy?
W ten sposób dzisiejsze modele szkieletowe
mogą wzbogacić hollywoodzką rozrywkę przyszłości.
Crispinie?
Dziękuję, Leslie.
Wczoraj, po tygodniach kontrowersji i spekulacji
wytwórnia gier Tuckersoft ogłosiła przejście pod zarząd komisaryczny.
Co poszło nie tak?
Jeszcze pół roku temu Tuckersoft zwyżkował
z całą serią hitów sprzedaży
i wyczekiwaną świąteczną premierą: Bandersnatchem.
Jednak Bandersnatch nie ukazał się
przez aresztowanie jego twórcy,
19-letniego Stefana Butlera,
którego oskarżono o zabicie własnego ojca
w wyniku załamania nerwowego.
To podało w wątpliwość słuszność decyzji
szefa Tuckersoftu, Mohana Thakura.
Praca solo to był jego pomysł, jego decyzja.
Nie przypuszczałem, że pęknie.
Niech jego ojciec spoczywa w pokoju, ale ja też jestem ofiarą.
Nie zapominajmy o tym.
Inny protegowany Tuckersoftu, słynny programista Colin Ritman,
uważa, że z obłędu Butlera płynie ważna lekcja.
Co byś powiedział Stefanowi, gdybyś mógł?
Spróbuj ponownie.
Jest w więzieniu.
Tylko w tym życiu.
Niedługo po wywiadzie Ritman został zatrzymany
za posiadanie nielegalnych substancji.
Drzwi Tuckersoftu zamknęły się na dobre,
a po Bandersnatchu nie ma ani śladu.
Co powiesz na taką rozrywkę, psychozdziro?
Ale zjebaliśmy ci dzień, co?
Ja i mój kumpel z przyszłości!
Dlatego uważam,
że powinieneś brać leki jeszcze przez kilka miesięcy.
Zwiększę ci nieco dawkę.
Stefan.
To nie porażka.
Nie jesteś sam. Jesteśmy w tym razem.
Jeden za czterech, czterech…
Za jednego.
Gdyby coś się działo, zadzwoń.
Znasz numer.
POKÓJ NR 3 DR R. HAYNES
Jak poszło?
Dobrze.
Wdech i wydech.
Oddychaj.
Nie.
Nie?
To jakiś pajac.
To masz pecha!
Podpisałeś umowę, więc nie cwaniakuj. Mam tam przyjechać?
Zepnij poślady.
Masz czas do wieczora!
Sayonara!
- Nie popędzaj artysty. - Pocałuj mnie w dupę.
Musi rozważyć wszystkie możliwości i światy.
Rozważ ten, w którym zabierasz nogi ze stołu.
Kutas odmawia? Już ja mu pokażę.
Będziemy wytwórnią hitów,
jak Motown, tylko w grach.
- Wiesz to pierwszy. - Colin Ritman.
Znamy się.
- Co powiesz? - Nie.
Gratuluję. Powiedz o tym dr Haynes i wysłuchaj jej.
Gratuluję, Stefanie.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Czasem warto wrócić do wspomnień.
Nawet jeśli wydaje ci się, że już to robiłeś.
Możesz odkryć coś nowego.
- Bander-co? - Bandersnacha.
To twojej matki?
Jak Motown, tylko w grach.
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Co powiesz? - Nie.
- Potrzeba odrobiny szaleństwa. - Jak dwa…
- Dwa? - Dwa szczęścia.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
URUCHOM
Martwię się o ciebie, od tygodni nie wychodzisz z pokoju.
Stefan?
Porozmawiaj ze mną.
FN BEZ DEF
Nie pomogę, jeśli się nie odezwiesz!
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Co powiesz?
Potrzeba odrobiny szaleństwa.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Stefan, porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
Zjemy lunch.
Jak Motown, tylko w grach. Wiesz to pierwszy.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Jak dwa.. - Dwa?
- Dwa szczęścia. - No nic.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
- Nie mam kontroli. - To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
- Jeden za czterech, czterech… - Za jednego.
Jak Motown, tylko w grach. Wiesz to pierwszy.
Colin Ritman.
Znamy się.
- To było jak dwa… - Dwa?
- Dwa szczęścia. - No nic.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
Jesteś w dołku. Do zobaczenia.
Nie mogę się skupić. Nie mam kontroli.
To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
- Jeden za czterech, czterech… - Za jednego.
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Dwa? - Dwa szczęścia.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Może cię natchnie.
DOK. JFD
Żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Dwa? - Dwa szczęścia.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Pogubiłem się.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie?
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Żyjemy w wielu równoległych światach jednocześnie,
po jednym na każdy możliwy wybór w naszym życiu.
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Gratulacje.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Nie mam kontroli.
To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem.
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Gratulacje.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Jesteś w dołku. Do zobaczenia.
To nie porażka. Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
Termin mija dzisiaj.
Daj mi weekend.
Davies był przekonany, że nie panuje nad swoim losem.
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Nie masz kontroli.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
…co stało się z twoją matką?
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
…z twoją matką?
Martwię się o ciebie.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Martwię się o ciebie.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
- Martwię się o ciebie. - Chcesz porozmawiać…
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Nie mogłem znaleźć Królika.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
- Daj mi znak. - Martwię się o ciebie.
- Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak. - Musisz z nią porozmawiać.
- Daj mi znak. - Martwię się o ciebie.
- Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak. - Musisz z nią porozmawiać.
- Martwię się o ciebie. - Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Martwię się o ciebie.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
…co stało się z twoją matką?
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
- Musisz się porozmawiać. - Chcesz…
Będziemy wytwórnią hitów,
jak Motown, tylko w grach. Wiesz to pierwszy.
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Co powiesz? - Nie.
- Gratulacje. - To świetnie.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić.
- Martwię się o ciebie. - Musisz się uspokoić.
Oddychaj.
- Stefan, przestań. - Musisz z nią porozmawiać.
- Martwię się o ciebie. - Musisz się uspokoić.
Oddychaj.
- Stefan, przestań. - Musisz z nią porozmawiać.
- Martwię się o ciebie. - Musisz się uspokoić.
Oddychaj.
- Stefan, przestań. - Musisz z nią porozmawiać.
- Martwię się o ciebie. - Musisz się uspokoić.
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
Co powiesz?
Zatrudnię speca od układów dźwiękowych,
więc muzykę zrobimy na miejscu.
…co stało się z twoją matką?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Chcesz…
…co stało się z twoją matką?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Rząd dodaje ci prochy do żarcia i wszystko filmuje.
…co stało się z twoją matką?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Chcesz…
…co stało się z twoją matką?
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Jak Motown, tylko w grach.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Jak dwa…
- Dwa? - Dwa szczęścia.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Pociąg z 8.45 wykoleił się…
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Porozmawiaj z doktor Haynes.
Proszę.
Dobrze.
WPROWADŹ HASŁO
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić. Oddychaj.
Stefan, przestań.
Musisz się uspokoić.
Daj mi znak.
- Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak. - Stefan, przestań.
- Musisz się uspokoić. - Daj mi znak.
- Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak. - Stefan, przestań.
- Dobrze? Musisz się uspokoić. - Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
- Daj mi znak. - Musisz się uspokoić.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Będziemy wytwórnią hitów, jak Motown,
tylko dla gier. Wiesz to pierwszy.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
- Jak brzmi twoja odpowiedź? - Nie.
- Gratulacje. - To świetnie.
Mówi pani jak tata.
No nic.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Jak Motown, tylko z grami.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
- Jak brzmi twoja odpowiedź? - Potrzeba odrobiny szaleństwa.
Porozmawiaj ze mną.
Odpierdol się!
Ubieraj się.
To gabinet dr Haynes.
Musisz z nią porozmawiać.
Jesteś pod presją. Nie śpisz, nie jesz.
Co mam zrobić?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Nie mogłem znaleźć Królika.
- Idziesz czy nie? - Nie!
Przeze mnie pojechała późniejszym pociągiem.
Według służb ratunkowych pociąg z 8.45 wykoleił się
za stacją Queenstown Road.
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
…porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o…
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Co mam zrobić?
ZBADAJ DRZWI, WEŹ KLUCZ
WPROWADŹ HASŁO
…porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o tym, co stało się z twoją matką?
Możesz odkryć coś nowego.
Chcesz porozmawiać o…
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Martwię się o ciebie.
Musisz z nią porozmawiać.
Co mam zrobić?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Daj mi znak.
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Spóźnimy się!
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Pogubiłem się.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Pogubiłem się.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Spóźnimy się!
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Odpierdol się!
Nie mam kontroli.
Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Pogubiłem się.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Pogubiłem się.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Kto mi to robi?
Kto to?
Kim jesteś?
Daj mi znak.
Jeśli tam jesteś, daj mi jakiś znak.
Wiem, że tam jesteś, daj mi jebany znak!
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
- Nie mam kontroli. - Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
- Nie mam kontroli. - Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
Ile razy widziałeś, jak ginie Pac-Man?
Jego to nie rusza. Próbuje jeszcze raz.
Colin Ritman.
Znamy się.
- Nie. - Tak.
Mówiłem ci, że się zobaczymy. Miałem rację.
Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
- Nie mam kontroli. - Jesteśmy w tym razem.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
Może cię natchnie.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
- Colin Ritman. - Znamy się.
- Idziesz czy nie? - Nie!
- Pociąg z 8.45 wykoleił się… - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
Colin Ritman.
- Znamy się. - Odpierdol się!
Nie mogę się skupić.
Jesteś w dołku.
Do zobaczenia.
Jesteśmy w tym razem.
- Gdzie Colin? - Kto wie.
- Termin mija dzisiaj. - Daj mi weekend.
DOK. JFD
Jesteś marionetką. Dlaczego więc nie zabić?
Daj mi jebany znak!
Stefan.
BANDERSNATCH DEMO STEFAN BUTLER
MATEY NIE MA PRZYSZŁOŚCI
Tłumaczenie napisów: Magdalena Adamus